Winnie van Kins | Pubers…

Ik was geen makkelijke puber. Ik vertoonde min of meer de ‘klassieke’ kenmerken.

PUBERS
Ik was geen makkelijke puber. Ik vertoonde min of meer de ‘klassieke’ kenmerken.
Ik ging veel uit en zwierf hele weekenden rond in de stad. Ook de filosofische buien en het avonturieren in woord en gebaar hoorden daarbij. Verhief het bij tijd en wijlen bijna tot kunst. Arme mams…
OP school ben ik er dan ook nog wel eens uitgestuurd vanwege mijn ‘grote mond’. Iets dat ik volkomen onterecht vond, want ik mocht ook mijn zegje doen en had recht op een eigen mening. Eigenlijk had ik daar natuurlijk gewoon gelijk in en viel mijn grote mond best nog wel mee, maar toen was het pedagogisch klimaat nog niet zoals dat nu is. Nu vinden wij het heel gewoon als kinderen hun zegje doen. Helaas vinden velen (ouders) het ook normaal als kinderen, van welke leeftijd dan ook, een toon aanslaan waar de gemiddelde hondenafrichter of over het paard getild (kind)sterretje nog wat van kan leren. Ik blijf me daarover verbazen, maar dit even terzijde…
Uitspraken als

“tussen mal en dwaas” en “tussen tafellaken en servet” gebruik ik nog wel eens.

Het geeft eigenlijk precies aan, waar een puber staat qua ontwikkeling. Het lijkt allemaal alsof de kinderen van nu al zo bijdehand en wijs zijn, maar in werkelijkheid voelen ze zich van binnen nog tussen twee werelden in staan. Zo zie ik dit althans. Een puber weet al zoveel meer dan een paar jaar ervoor. Is het stadium van in pyjama meegaan op visite om later weer te slapen gelegd te worden voorbij, maar is nog niet die veel adolescent of jong volwassene, die er volledig zelfstandig op uit kan gaan. Hij/zij staat aan het begin van een fase vol nieuwe ontdekkingen en ontwikkelingen. Kan zich soms raar of in de war voelen of juist weer heel sterk en stoer. Eigen keuzes maken eventueel onder kleine of grote druk van ‘de groep’. Zie daar de maalstromen van een gemiddelde puber. Ze willen voor ‘vol’ aangezien worden, terwijl ze dat eigenlijk nog niet zijn. (Wanneer ben je dat eigenlijk wel?)
Ga er maar aan staan als ouder: jongleren met geduld, begrip tonen, consequent én flexibel zijn en vooral: vertrouwen houden en heel veel lief hebben. Ja, ook als ze met een dwarse kop de trap op stampen en hun kamerdeur dicht smijten met een knal waarvan je denkt dat er nu echt een raam uitvliegt. Die kamer waar je met een polsstok nog niet doorheen kunt komen en waarover jullie al talloze ruzies/discussies hebben gevoerd. Om over tanden poetsen nog maar te zwijgen…
Ik heb mijn verantwoording als opstandige puber zeker genomen. Ik zie me nog lopen op een kanaaleiland ergens tussen Engeland en Frankrijk. Mijn ouders, broer en een oom en tante liepen gezellig met elkaar naar het allerkleinste vol gemozaïekte minikerkje. Ik liep met een hoofd als een donderwolk een heel eind achter ze. Overduidelijk op de weerstand met mijn armen boos en strak over elkaar. Ik raakte steeds verder achter, want ik wilde absoluut niet bij mijn (duffe) familie lopen om naar een super stom kerkje te kijken. Ik had namelijk als vijftienjarige een heel andere vakantie in mijn hoofd. Door een verschrikkelijke wending van het lot moest ik nu mee op deze suffe familievakantie… Ik was gewoon vijftien en moest gewoon mee, aangezien ik niet alleen mocht en mijn vriendinnen ook gewoon met hun ouders op vakantie gingen, heel gewoon en niets buitensporigs dus allemaal.
Het is allemaal goed met me gekomen hoor. Ik heb de puberfase prima overleefd, mede dankzij ouders die me vaak maar wat in mijn sop gaar lieten koken en er gelukkig wel gepraat werd thuis. Er werd geen onderwerp geschuwd; mijn moeder was behoorlijk progressief voor die tijd. Communiceren blijft nog steeds het ‘wondermiddel’ naast de eerder genoemde vaardigheden als onder andere flexibel en geduldig zijn.
Kijk eens naar je puberkind als onderhandelingspartner:
Jullie willen allebei iets. De ouder wil de grenzen bewaken, iets dat bij jouw ouderlijke taak hoort en het kind wil ze juist uitbreiden, iets dat hoort bij die leeftijd. Overleg met elkaar, gebruik argumenten, vraag naar die van haar/hem, werk samen naar het antwoord op de vraag hóe je ‘de kwestie’ gaat oplossen en probeer een ja/nee machtsstrijd te voorkomen; kom samen tot een overeenkomst. Uiteindelijk maak je samen een afspraak waar je je beiden aan houdt. Eventueel bezegel je dit met handdruk of knuf. Gaat het fout, spreek hem/haar aan op het niet nakomen van de afspraak ( ze willen voor vol aangezien worden) en niet op kinderachtig gedrag (en niet als kind behandeld worden).

Tot slot: als ouder doe je veel dingen voor het eerst, gun jezelf ook wat geduld en bedenk dat je maar een mens bent en dat mag jouw puber ook best weten.

Fijne vakantie!

Winnie

www.mensnova.nl

mens nova

GERELATEERDE ARTIKELEN

10 reacties op “Winnie van Kins | Pubers…

  1. Pinkback: Shawn

  2. Pinkback: Jacob

  3. Pinkback: alfred

  4. Pinkback: Brett

  5. Pinkback: Gilbert

  6. Pinkback: lester

  7. Pinkback: Matt

  8. Pinkback: Chris

  9. Pinkback: tony

  10. Pinkback: Cory

Geef een reactie