Winnie van Kins | vakantieperikelen en andere luxeproblemen…

Het begint natuurlijk al met het inpakken van je koffer. Wat mee te nemen, maar vooral wat niet. Je weet dat je elk jaar teveel meeneemt en daarmee gaat lopen zeulen. Net als vorig jaar en je je heilig had voorgenomen om véél effectiever in te pakken.

Stel dat je dat nu echt zou doen…hoeveel was, vracht en energie je dat zou schelen! En de rust die je hebt vanwege de beperkte keuze in kleding/make-up of schoenen. Tenzij je verschrikkelijk depressief wordt van het feit dat je nu net dat ene jurkje aan wilt dat je niet hebt meegenomen.
We willen een warme, hete zomer, want we hebben al genoeg kou, regen en wind het hele jaar. Als het dan eindelijk heerlijk warm (heet) weer is, merk je dat je tot weinig of niks in staat bent en je zo lamlendig wordt als een uitgeknepen vaatdoek, behalve met iets ijskouds in je hand aan de rand van een zwembad of op het strand, onder een parasol. De kinderen vermaken zich meestal prima op en in het water totdat ook bij hen de hitte toeslaat.

Het gedrein en gezeur begint met als toppunt een klassiek robbertje kiften waarbij de aanleiding te minuscuul voor woorden is, maar de gevolgen onevenredig groot.

De aanleiding is onduidelijk of eigenlijk niks en dus is het voor mams (paps) ook zeer lastig op te lossen. In de koelte afvoeren naar een bank of bed met een filmpje wil nog wel eens helpen.
Zoals in één van de vorige columns al beschreven is een zomerbuitje best wel eens lekker. Eéns ja, niet een totaal verregende en koude vakantie op een baggerveldje op camping “Au milieu de nulparts” oftewel in the middle of f*&%$#….nowhere. Die camping die je zo nauwgezet had uitgezocht vanwege de fijne natuur, die inderdaad heel leuk is…als de zon schijnt en je je kunt overgeven aan totale waterpret aan dat pittoreske meer, stroompje of rivier. Maar wat nu te doen ter lering en vermaak? Juist, je voelt de bui al hangen: je moet in de entertainment. Programma opstellen en leiden. Zó jammer, dit is toch ook jouw vakantie!?
Je wilde helemaal relaxen en tot rust komen. Je moest verplicht relaxen, je lang verwachte invulling van je lang gekoesterde wens om even he-le-maal NIETS te moeten of te doen.
De een kan dat beter dan de ander. Het is soms even omschakelen, van werkstress-stand naar ultieme relax-stand. Er zijn mensen die van de rust niet kunnen ontspannen. Ze zitten nog zo vol met stress(hormoon) dat we hier van een serieuze cold- turkey afkick fase kunnen spreken. Lig je daar met je eerste van de stapel zorgvuldig uitgezochte tijdschriften, boeken of ander leesvoer. Zo gespannen als een veer van een koekoeksklok, waardoor je erbij ligt als een strak opgewonden vogeltje dat elk moment afgevuurd kan worden uit zijn huisje (jouw ligbedje), richting je eerste slachtoffer. Deze krijgt de volle laag, zeer onterecht natuurlijk, en de toon is gezet in de penibele sfeer die ontstaat. Hè lekker jongens, vakantie!
Alsof dit allemaal nog niet genoeg is, is daar nog de jaarlijks terugkerende bikini-stress. Een bekend fenomeen, met name onder het vrouwvolk. Je was echt van plan, al in februari, om wat aan je gezellige wintervetjes te doen. Ineens was het juni en stond de vakantie al bij je op de stoep, aangekondigd door prettige temperaturen en BBQ-avondjes met veel gezelligheid, maar vooral wijntjes en aanverwante calorieën. Tsja , het leven moet wel leuk blijven natuurlijk.
Allereerst rijst de vraag of dit dan het gevreesde jaar van het badpak wordt. Nee, dat willen we niet; visioenen van gezellig lillende dames op leeftijd voor ogen. Wij willen er fris en blommig bijlopen (en vooral strak, maar ja dan hadden we in februari iets met dat wintervet moeten doen). Gelukkig is er een oplossing: de pareo of anderszins luchtige doorkijk-lappen. Lange blouses of jurken of een kruising daartussen. Ik kan er meestal geen wijs uit en raak verstrikt in gaten, stof en koordjes met de angst dat ik het ragfijne niemendalletje van twintig meter ragfijne stof in tienen trek.

Tip: ga dit soort dingen aanschaffen als je je slank vóelt! Onbelangrijk of het daadwerkelijk zo is en wie bepaalt dat nu eigenlijk…pfff….

Dus: niet op de weegschaal gaan staan, lekker uitgebreid naar de wc zijn geweest , want geen beter feel-good-moment dan jezelf doelbewust kílo’s lichter maken, en het wijntje, trijntje, koffie plus pas nemen als je in je nieuwe vormloze gewaad zit en je je minstens Cleopatra voelt!

Zomerperikelen of zomerlol, lekker weg, even eruit. Totdat je, net als ik nu ik dit schrijf in een klein hotelletje op een zalige vakantiestek, opgeschrikt wordt door een enorm klaterend gegiechel op een afgrijselijke frequentie dat door het zwembad schalt. Nieuwe gasten, net aangekomen. Zij is nog aan het afkicken, kan niet anders…

Winnie

www.mensnova.nlmens nova

GERELATEERDE ARTIKELEN

Een reactie op “Winnie van Kins | vakantieperikelen en andere luxeproblemen…

  1. Pinkback: ruben

Geef een reactie