Ellen Pitlo | de boerderie

Naast haar baan als zelfstandig ondernemer vult Ellen Pitlo haar dagen met het verzorgen van haar dieren. Jaren geleden kochten zij en haar man een vervallen boerderij die ze omtoverde tot een paleisje. Met drie paarden, een Griekse adoptiehond en een poes uit het asiel is er altijd wel wat te beleven in het leven van deze kleuradviseur. Haar blogs zullen dan ook een mengelmoes zijn van dieren en buitenleven met een uitstapje naar kleur…

De Boerderie

Als je mij tien jaar geleden had gevraagd waar ik nu zou wonen en wat ik zou doen voor de kost had ik je waarschijnlijk geen inspirerend antwoord gegeven. Soms heb je gewoon geen idee hoe je leven zich zal ontwikkelen.

Tien jaar geleden zag mijn bestaan er dan ook compleet anders uit. Ik had een drukke baan als accountmanager bij een meubelproducent, woonde in een doorzonhuis met poes en had een paard op de manege. Dit vulde mijn dagen, niet wetende dat daar snel een einde aan zou komen.

Nadat ik mijn huidige man had leren kennen, realiseerde ik me al snel dat er niet veel anders opzat dan mijn koffers en mijn paard in te pakken en te verhuizen naar Zwolle, een plaats waar ik niemand kende. Omdat het mijn grote wens was om buiten te wonen, het liefst met een paar paarden, gingen we op zoek naar een plek waar mijn droom werkelijkheid kon worden en na een lange zoektocht kochten we een zeer vervallen boerderij, gevestigd op een terrein van zes hectare grond. Gekscherend noemden we het ‘de boerderie’. Aanvankelijk hadden wij het idee om een nieuw huis te bouwen, omdat het pand zich in verre staat van ontbinding bevond.

Dia1

Na twee jaren van plannen maken met de architect en de gemeente werd op het allerlaatst roet in het eten gegooid door de provincie. Uiteindelijk is (bijna) alles blijven staan en geheel gerenoveerd door een fantastische aannemer. In deze periode hebben wij negen maanden in een stacaravan gewoond. Naast een drukke baan en sinds twee jaar een eigen bedrijf, onderhouden we, in onze vrije tijd, het terrein. Dankzij deze enorme klus hebben wij, na veel gestuntel, geleerd hoe je een bosmaaier, zitmaaier of bijvoorbeeld een motorzaag bedient.

Onze dieren zorgen voor leven in de brouwerij. Met asielpoes Pitoe, onze Griekse adoptiehond Luiza, de paarden Nanoek (moeder van ons veulen) en Nootje is de dagelijkse gang van zaken verre van saai te noemen. Zelfs ons thuis geboren veulen Kleintje Pils, die haar naam dankt aan haar kleurstelling, blijkt vol overgave mee te dingen naar de titel ‘de leukste thuis’. Ons vijftal zorgt dan ook voor een scala aan waargebeurde situaties. Maar dan zijn we onze lieve buurvrouw, de overige buren, de wilde zwijnen, reeën, vogels, mollen, wilde katten en buizerds nog vergeten.

Familie en vrienden vragen geregeld of wij de hele dag met een glaasje rosé onder één van onze mooie oude bomen zitten… Was dat maar waar! Wij vechten tegen het onkruid, maaien het gras, ruimen de paardenmest, voeren de veestapel, sproeien, snoeien en schilderen. De contacten met de dierenartsen en de jager zijn innig, ongenode gasten dragen wij een iets minder warm hart toe.

Dia2

Kortom, voldoende stof voor komische, ontroerende, maar vaak ook hilarische verhalen. Maar als we dan uiteindelijk onder een boom zitten, met ons welverdiende drankje, zien we in de verte twee flapperende oren van een ree. Terwijl de buizerd boven ons cirkelt, kijken we elkaar aan: we hebben de juiste beslissing genomen, al ons gezwoeg is het waard. We zijn thuis!

Ellen

GERELATEERDE ARTIKELEN

Een reactie op “Ellen Pitlo | de boerderie

  1. Leuk verhaal. Fijn als je droom uitkomt en je heel spannend een nieuw bestaan kan opbouwen in een omgeving waar je nog niemand kent. Genieten van elke dag en van wat je allemaal al hebt en niet dromen najagen van wat er allemaal nog moet gebeuren, dat is wat ik je kan aanraden. Aangezien ik zelf ook al 23 jaar vrijstaand woon met een oud huis en een flinke lap grond herken ik veel en de tijd vliegt als je het naar je zin hebt. Carpe diem!!!

Geef een reactie