That’s what fans are for | vis moet zwemmen

 

imageInmiddels kennen we haar allemaal…Carol is een begrip in de Huisjekijken Lifestyle Fangroep op Facebook maar ook op de Huisjekijken website. Toen ze er een tijdje geleden haar ongezouten mening gaf over de hypes en de grillen als muurvulleren, stoelen verven met Annie Sloan en kleien met dé klei van de Action, was iedereen het erover eens; Carol is een geboren blogger. Dat lieten we op de redactie van Huisjekijken niet aan onze neus voorbij gaan en op onze vraag of ze zich bij ons team wilde aansluiten was haar antwoord volmondig JAAAAHHH! Carol blogt over de verslaving met de naam ‘de Huisjekijken Lifestyle Fangroep’!

Haar eerdere blogs hebben we natuurlijk voor je in een handig rijtje gezet.

Hoewel jullie van mij inmiddels wel gewend zijn dat mijn plannen op voorhand falen had ik het nu helemaal dichtgetimmerd.
Een tijdje terug al zag ik een hond lekker languit hangend in een oude koffer. Ook een kat opgerold in een bordenmandje en van de week nog een kitten in een kaasvat. Maar die heb ik allemaal niet. Katten en kittens dus en ook geen kaasvaten en bordenmandjes. Maar ik heb wel een hond, kleintje hoor, en ik heb ook een leuke stapel koffers. Die zitten allemaal vol, weet niet precies meer waarmee maar het zijn vast nuttige spullen, maar één ervan is leeg. Dus ik zou de hond in een koffer gaan stoppen.
Hij heeft een toffe mand maar die kon ik dan mooi inpikken als fraaie plantenbak in de tuin. Hij blij, ik blij. Kon niet misgaan dus! >>

De stapel koffers werd een pietsie lager, de hondenmand leger, de hond bijzonder zenuwachtig. Die is namelijk best wel heel gelukkig met zijn mand die volgestort ligt met door ons afgedankte kussens. Al dan niet eerst door hem gejat en dusdanig bewerkt dat wij ze niet meer wilden. Wij denken dat Bonk, de hond dus, dat lekker vind liggen. Maar zeker weten doe ik het niet want hij maakt er elke weer een enorme bende van en smijt ze door de hele kamer. Ik vind die kussens dan ook overal behalve in zijn mand. Ik doe elke ochtend zuchtend een rondje, leg het hele zootje er in terug en hij trekt het er in de loop van de dag allemaal weer uit. Wat een feest voor zo’n beest. S’avonds rust hij niet voor ik het allemaal weer netjes heb neergelegd met het vachtje bovenop en dan gaat mijnheer naar bed. Graaft zich in en snurkt als een bootwerker. En s’morgens vind ik hem languit op mijn bank! Mijn hond verwend? Hoe kom je erbij…
Bonk, de hond dus, zag mijn enthousiaste restyling dan ook met lede hondenogen aan. Manlief ook trouwens. Zag hem denken “Weer naar een tuincentrum?”

Het koffertje was, vond ik dus, schattig zo. Kussen er in, en echt de allerdikste hoor, vachtje er op en toen de hond nog. Ja, vergeet het! Er hebben koekjes in gelegen, kluifjes, kaas en zelfs rosbief. Ik heb gesoebat en gesmeekt. Ik lag er zowat in. Maar géén hond. Hij weigerde categorisch. Na een eerste onderzoek en het wegsnaaien van de lekkernijen bekeek ie het niet meer en mij ook niet.

image

 

Missie succesvol mislukt.

 

Mijn stapel koffers is dus weer zo hoog als ie was en Bonk slaapt weer tevreden in zijn gigagrote cup cake… Samen met ál zijn kussens.

De schat was toch de underdog deze week want behalve dat hij mijn restyling moest ondergaan werd ie nog slachtoffer van een experiment ook. Was de schuld van een verffabrikant hoor maar leg dat maar eens uit. Aan een hond.

Zit zo. Behalve bij elkaar naar binnen kijken durven we ook te vragen. En dan druk ik me zwak uit. We vragen nog nét niet naar elkaars pincode maar dat komt gewoon omdat die niets toevoegt aan ons interieur. Decoratief en optisch gezien dan. Dus voor wie het nog niet door had… let even op. Als je je nieuwe dienblad laat zien willen wij weten waar je tafel vandaan komt. Heb je nieuwe kussens op je bank dan dwalen wij af naar de lamp, het schilderij, de salontafel… wat er maar in beeld is. En als je een meubeltje gepimpt hebt ben je helemaal de sjaak want dan willen we het hoe, wat en waarmee van begin tot eind weten. Met foto’s graag. En blijf erbij want een foto plaatsen en dan offline gaan is echt not done! En vaak gaat het vervolgens nergens meer over datgene waar het eigenlijk om ging. Zo plaatste laatst iemand een schattig kastje. Hier, maar ook tegen een fraai geverfde muur. Herstel, gesausde muur!Want muren worden niet geverfd maar gesausd. Ik heb dat nooit begrepen. Saus gaat over de bloemkool. Verf gaat op de muur. Anders heet het wel muursaus. Maargoed, het kastje was geprezen en daar kwam ie hoor…

“Wat zit er op je muur?”

Op die muur zat dus Forel. Dacht nog dat ik ‘t verkeerd las dus ik plukte mijn dubbele beglazing uit mijn haar. Maar het hielp niet, ook met leesbril stond het er nog steeds…    image

Ik moest wel ff grinniken. Welke zichzelf respecterende verffabrikant noemt er nou zijn verf naar een vis? Uiteindelijk ging prompt het hele topic van het kastje naar de muurverf. Maar was ik al verbaasd over de fantasie van de verffabrikant van de Forel. Ik verslikte me, terwijl Bonk een veiliger heenkomen zocht, echt in mijn koffie bij de kleur Elephants Breath. Hoe verzin je het! Geniáál! Want hóe dan? Die vis snap ik nog, die heeft nog een kleur. Maar de adem van een olifant? Ik riep mijn trouwe vriendje, de enige die me nooit tegenspreekt en sóms zelfs luistert, terug en gelukkig rende hij nog blijmoedig op me af. Om hevig geschrokken de pootjes te nemen toen ik aan zijn adem begon te snuffelen. Dit was wel heel extreem mensen gedrag en duidelijk teveel voor hem. Voor mij ook! Geen flauw idee wat ie in het park weer had weten te scoren terwijl ik even niet keek maar ik gok op iets wat hevig in staat van ontbinding was want er kwam een lucht uit dat bekkie! Ik was er op dat moment beroerder aan toe dan Bonk maar wat voor een kleur het zou moeten zijn? Schiet mij maar lek. Het zal dus echt een vák zijn, verfnamen verzinnen.

image

Lekker-Bekkie…

Deze fabrikant heeft overigens ook forel maar dan gerookt. Smoked Trout.Hij heeft sowieso iets met of tegen vis. Want er is ook een kleur die Dead Salmon heet. Serieus? Serieus. In de andere vissen zit uiteraard ook nog weinig leven maar om je muurverf nu dooie zalm te noemen. Jakkes, als ik ooit die kleur op mijn muren wil, laat ik het echt mengen bij de bouwmarkt hoor. Over mijn lijk dat ik dooie zalm op mijn muur smeer. Potato Skin is gelukkig wat minder kippenvel maar wat naam betreft heb ik ook iets van mwah. I know, in het Engels klinkt het heel poëtisch maar mensen…aardappelschil? Al is het vast heel erg Hoffz. Gelukkig zijn ze niet allemaal zo gek. De verfnamen. Ik laat de mensen die ze verzinnen maar buiten beschouwing, al heb ik hier en daar ernstige twijfels over hun geestelijk welzijn. Want er zijn kleurtjes… je zou de pot zowat induiken! Ik krijg gewoon zin in iets en dan bedoel ik niet per definitie meteen het ter hand nemen van kwast of roller maar allá. Neem nou bijvoorbeeld French Linen? Je wil toch meteen tussen de lakens? En als ik een naam als Clotted Cream lees wil ik, móet ik haast scones hebben. Ahhh zó lekker! En dat heb ik nou met Dead Salmon helemaal niet, gek he?

Zelf ben ik wég van die kalkverf op de wanden. Authentiek noemen ze dat. Ken je die? Dat je van die beetje oud aan doende vlekkerige muren krijgt. Nu verbouwen wij nogal eens dus ik had kansen zat. Stond ook steevast in het budget. En vloog er steevast weer uit. Mijn budget klopt altijd als een zwerende vinger hoor maar mijn ‘bouwer’ leest ze niet ofzo. Dus werd het gewoon fris witte latex. Nu scheen, die week, de zon genadeloos de kamer in. Het goedje droogde al op de roller dus streeploos op de wanden en plafond krijgen was een hele toer. En het mislukte dan ook jammerlijk. (hadden jullie anders verwacht?) Maar ik heb dus wél vlekkerige muren. En dat met ordinaire latex!

En met wat opgeschoten heren in huis, aanverwante vriendenschaar, vergeet de hond niet, teveel kaarsen -is ook gewoon te gezellig- en wat feestjes achter de kiezen -ook te gezellig maar nooit goed voor je huis- kun je de muren met een flinke dosis fantasie zelfs authentiek noemen. Dusseh, niets te mopperen eigenlijk. Helaas heb ik ook vlekkerige plafonds. En daar wilde ik nou net geen kalkverf op.image

Nu vertelde mijn jongste me laatst dat zijn vriendin onze inrichting helemaal te gek vindt. En zij is 17! Ik snap daar dus niets van maar toch….ik glimmen joh! Dus piepeltjes!!! Ik doe het niet helemaal zo verkeerd. Het is natuurlijk wel zo dat ik haar mooi niet op de site http://www.huisjekijken.com en Facebook groepen ga wijzen he. Ik ga haar echt niet wijzer maken dan ze is en voor nu geniet ik nog even lekker van mijn moment.

image

Ik heb trouwens Tonijn gehaald. Kreeg er toch zin in.
Likje mayo erdoor, toastje erbij….wijntje… Want vis? moet zwemmen tenslotte
Ik ga smeren!
O en Bonk? Krijgt wat tonijn zonder mayo. Ik heb nog wat goed te maken.
 

 

Cheers!

Carol

 

Ps. Niets, maar dan ook geen enkel woord, in deze tekst is bekritiserend of neerbuigend bedoeld

 

OVER Carol Kok

Inmiddels kennen we haar allemaal…Carol is een begrip in de Huisjekijken Lifestyle Fangroep op Facebook maar ook op de Huisjekijken website. Toen ze er een tijdje geleden haar ongezouten mening gaf over de hypes en de grillen als muurvulleren, stoelen verven met Annie Sloan en kleien met dé klei van de Action, was iedereen het erover eens; Carol is een geboren blogger. Dat lieten we op de redactie van Huisjekijken niet aan onze neus voorbij gaan en op onze vraag of ze zich bij ons team wilde aansluiten was haar antwoord volmondig JAAAAHHH! Carol blogt over de verslaving met de naam ‘de Huisjekijken Lifestyle Fangroep’!

Bekijk alle artikelen van

GERELATEERDE ARTIKELEN

4 reacties op “That’s what fans are for | vis moet zwemmen

  1. Heerlijk geschreven!
    Ik heb van de week een stalenboekje van dit merk ontvangen… Daar staan nog veel meer idiote namen voor kleuren in! Mole’s breath… Arsenic…
    Wie verzint zoiets? En wie gaat er mee akkoord??

    • Ik weet het Lisette! Dit merk is het sterkst in de dwaze namen, Heb werkelijk in een deuk gelegen. Zou de man teveel aan de verf geroken hebben???

Geef een reactie