Ellen Pitlo | Winter?

winter de boerderijNaast haar baan als zelfstandig ondernemer vult Ellen Pitlo haar dagen met het verzorgen van haar dieren. Jaren geleden kochten zij en haar man een vervallen boerderij die ze omtoverde tot een paleisje. Met drie paarden, een Griekse adoptiehond en een poes uit het asiel is er altijd wel wat te beleven in het leven van deze kleuradviseur. Haar blogs zullen dan ook een mengelmoes zijn van dieren en buitenleven met een uitstapje naar kleur…

Winter?

De winter is, tot nu toe, in geen velden of wegen te bekennen. Ondanks dat de skipistes worden opgespoten met enorme hoeveelheden kunstsneeuw, blijven de paardenbloemen er gestaag doorheen groeien. Laatst las ik ergens dat afgelopen december de eerste vorstvrije wintermaand is, die ooit op de kaart is gezet. Toen ik ook nog eens hoorde dat in Limburg intussen de eerste asperges zijn gestoken, dacht ik met weemoed terug aan de winters van vroeger. Sneeuwballen gooien, schaatsen, een witte kerst en natuurlijk de Elfstedentocht, zou het deze keer doorgaan?

Ik werd iedere dag opnieuw geconfronteerd met een bak hooi on the rocks

Toen ik jaren geleden mijn intrek in de boerderij nam, kwam ik er snel achter dat het buitenleven, zeker in de winter, zeer oncomfortabel kon zijn. Denk alléén maar eens aan sneeuwruimen op een terrein van zes hectare. Onze paarden stonden ’s winters meer op stal, dus konden ze ’s morgens meestal niet wachten om naar buiten te gaan. Als het dan ook nog eens gesneeuwd had stierden ze, zonder uitzondering, als een kip zonder kop naar buiten. Ze hielden totaal geen rekening met de sneeuw die vaak meteen in de hoeven klonterde. Na meerdere gevaarlijke slippartijen kwamen we doorgaans zonder ongelukken aan in de wei.

winter paarden

Na een wilde verkenningsronde kwamen ze, steeds weer, achter de harde waarheid. De waterbak was bevroren en buiten het neergelegde hooi was hier niets te eten! Omdat onze viervoeters ook nog eens problemen hadden met de luchtwegen moest het hooi eerst worden geweekt in een bak water. En je raadt het al, iedere ochtend werd ik genadeloos geconfronteerd met een bak hooi on the rocks, waar geen beweging in te krijgen was. Als de temperatuur verder dan min twintig zakte, knapten steevast de waterleidingen. Na een enorme dweilpartij, moest ik vervolgens iedere emmer water handmatig naar de wei of de stal brengen en geloof me, dat is met drie paarden een hele klus. Een geluk bij een ongeluk was dat mijn buitenbak intussen ook in een ijsbaan was veranderd en ik toch niet meer kon rijden. Hier won ik gelukkig een deel van mijn verloren tijd weer terug.

Op een dag vond ik haar klappertandend terug op de achterbank

In deze barre tijden had ik slechts één medestander, mijn Griekse hond. Ook zij houdt niet van kou. Toen ik haar op een dag klappertandend terug vond op de achterbank van mijn auto, (ik was slechts vijf minuten weggeweest) realiseerde ik me dat ze een jas nodig had. Omdat ik een hekel heb aan aangeklede honden mocht ze deze dan ook alléén in de auto dragen en je zult begrijpen dat ik het zeer op prijs stel als je dit verder aan niemand vertelt.

winter de boerderij

Je hebt inmiddels misschien wel begrepen dat een strenge winter, zoals ik nu woon, niet echt meer aan mij is besteed. Gelukkig is de meervoudig winnaar van de Elfstedentocht, Evert van Benthem, ook boer. Ondanks dat hij, als het aan mij ligt, nooit meer een Elfstedentocht zal rijden, weet ik zeker dat hij mij zal begrijpen!

Gelukkig Nieuwjaar, groetjes Ellen!

OVER Ellen Pitlo
Ellen Pitlo

Naast haar baan als zelfstandig ondernemer vult Ellen Pitlo haar dagen met het verzorgen van haar dieren. Jaren geleden kochten zij en haar man een vervallen boerderij die ze omtoverde tot een paleisje. Met drie paarden, een Griekse adoptiehond en een poes uit het asiel is er altijd wel wat te beleven in het leven van deze kleuradviseur. Haar blogs zullen dan ook een mengelmoes zijn van dieren en buitenleven met een uitstapje naar kleur…

Bekijk alle artikelen van

GERELATEERDE ARTIKELEN

Geef een reactie