That’s what friends are for|Vakantie?

imageInmiddels kennen we haar allemaal…Carol is een begrip in de Huisjekijken Lifestyle Fangroep op Facebook maar ook op de Huisjekijken website. Toen ze er een tijdje geleden haar ongezouten mening gaf over de hypes en de grillen als muurvulleren, stoelen verven met Annie Sloan en kleien met dé klei van de Action, was iedereen het erover eens; Carol is een geboren blogger. Reden genoeg om Carol te vragen zich als blogger bij ons team aan te sluiten. Vanaf nu kun je regelmatig genieten van haar heerlijke schrijfstijl. Ken jij onze fangroep op Facebook nog niet? Na Carol’s verhalen twijfel je geen seconde meer en meldt jij je meteen aan…. En dat vinden we hartstikke gezellig! Haar eerdere blogs hebben we natuurlijk voor je in een handig rijtje gezet. 

Hot news! Groen is het nieuwe grijs. Even geleden zei iemand op de groep. Iedereen heeft grijs in huis. Zo saai, allemaal hetzelfde. Niets bleek minder waar want er verschenen meteen heel veel andere kleurige foto’s. Echt zo leuk en het blijkt maar weer. Het is maar net wat je opvalt. En wat men durft te plaatsen. Bij deze dus ( wederom ) een oproep! Lieve mensen! Zet gewoon lekker je interieur neer want het zal je verbazen wat we hier allemaal leuk vinden! En…niet te vergeten…wie je daarmee inspireert!

Ik heb ook geen grijs, op mijn haar na en hier en daar wat verwaarloosde ‘gebiedjes in huis’ en ik heb hier dus niet veel aan , maar feit is dat groen dus het nieuwe grijs is. En het nieuwe wit. Groen is hét gewoon eigenlijk. Maar zover ben ik nog niet. Ik ben net in mijn witte periode. Ik ben zelfs net in mijn restyle periode.image

Early Dew, Misty Green, Camouflage Green, Gentle Green,  Sage, Jade…

Het maakt niet uit…groen is hélémáál hip!  Een beetje van dat vergrijsde groen dan he. Niet echt écht groen. Geen appelgroen, of grachtengroen. Nee grijzig groen. Denk aan stoffig groen. Ik zit goed! Vlak voor kerst kreeg ik een belletje van mijn bij defensie werkende zoon. Of ik een wapenkist wilde. Die moesten weg…. Ja joh, doe er gewoon twee!  ‘Echt Mam?  kan hoor! Je kan er wel tien krijgen.’ Dat leek me nou weer wat overdreven maar twee van die schattige legerkistjes kon ik wel hebben. Je kent ze wel toch? image

En zo gebeurde het dat er gemoedelijk naast mijn kerstboom dus twee enorme wapenkisten stonden. De wapens bij zijn divisie zijn duidelijk van een ander formaat dan de wapens die in de bij mij bekende kistjes passen. Dit waren dus kisten van 130x65x65! Maar wel groen… Legergroen! Of Army Green. Dat is hipper. Het is natuurlijk dezelfde kleur maar het klinkt meer stylish.  Enfin, zoonlief leende onze grote auto een reed op een zondag naar Den Helder om mijn kistjes te gaan halen. Ik zette daar geen vraagtekens bij. Hij heeft een auto van een wat ouder bouwjaar dus ik dacht…zijn achterbank kan zeker niet plat? Wist ik veel dat het gewoon niet ging passen. Enfin, die kisten werden dus op een zondagavond mijn huiskamer in gesleurd. En daar stonden ze dan, te staan. En ik vond ze nog leuk ook, al was het formaat op zijn zachtst gezegd niet in lijn met wat ik met de ‘ kistjes’ voorhad. Ook was ik niet helemaal alert blijkbaar want ik realiseerde me niet meteen dat ze niet een heel klein beetje in de weg stonden maar dat ik letterlijk geen kant meer op kon. De kerstboom was namelijk ook al buitenmaats en ik kon toch moeilijk de hondenmand buiten gaan zetten. Uiteraard kwam ik daar pas achter toen al mijn mannen alweer naar hun werk waren dus met een hoop moeite, laverend langs banken en salontafel…en die kerstboom, sleepte ik kist 1  meteen de gang in. Daar stond ie manlief namelijk ook in de weg en dan ondernam ie vast zelf wel actie. Et Voilá, die stond dus s ‘avonds nog vóór het eten de schuur! Op de andere heb ik maar kussens gelegd. Kon de visite erop zitten. Moest toch iets he.

Inmiddels staat 1 van de twee op ‘ ut jochies’  kamer. Als opslag – er kan een hoop troep in zeg- en tv-meubel. En hij heeft precies de goede kleur. Stoffig army green. Toch geef ik m eerdaags even de swiffer mee naar boven. Want dit groen begint me net iets teveel naar grijs te neigen. Stoffig grijs. image

 Ook hip is de… Neeeeeejjjjj niet de cactus. Ha! Loop je mooi achter!

Het is de Pilea Peperomioides.Dat is een planten geslacht uit de familie Urticaceae.

Persoonlijk vind ik de  familienaam wat klinken als een nare geslachtsziekte of  ‘iets’ aan je baarmoeder maar ik heb het dan ook niet verzonnen.  En het plantje is een Lieffie!

image

Tja, dat wordt oefenen op de uitspraak voordat je naar de bloemist gaat om zo’n plantje te bemachtigen. Anders sta je daar mooi met je ‘bek vol tanden’. Of erger whahaha..ik zie ze er bij een slecht zittend kunstgebit al uitvliegen. Maar geen paniek, je mag gewoon  pannekoekenplantje zeggen. Dat bekt al lekkerder he? Of, de decadente versie, moneyplant. En het onuitspreekbare Urticaceae is in het Nederlands gewoon brandnetel ( familie) hoor. Dus zo bijzonder is het nou ook weer niet. Maar op de één of andere manier blijken die modeplantjes dus wel een beetje prikkelbaar. Wat de ‘ familie’ betreft. Dit plantje prikt gelukkig niet én is makkelijker af te stoffen. Ze vind het alleen niet fijn onder een stolp. En een tipje. Als je iemand kent die er al eentje heeft? Vraag een stekje. Want dit liefje laat zich blijkbaar bijzonder makkelijk voortplanten. 

Dit stukje kennis was natuurlijk net wat jullie moesten weten. Zonder dit zou jullie leven nooit meer hetzelfde geweest zijn. Toch?

Ach, natuurlijk konden jullie zonder deze onzin. 

image

 

Maar iedereen is met vakantie dus ik dacht, ik kom even met leesvoer….

En ik?

Ik ben dus niet hierimage

 

En ook niet hierimage

 

En ook niet hierimage

 

Nee, wij hebben een klus vakantie dus ik ben hier……

image

Mijn vader kwam, zoals altijd, s’maandags  op de koffie. Die belt twee keer aan en stapt dan binnen.

“Waar zit je?”

‘Hier…. In de kast pa.’

“O..das nieuw, vroeger zat je er altijd op. “

‘Grappig hoor… heel grappig.

Koffie staat klaar schenk jij even in?’

Pa wierp eerst even een blik in de kast.

“Dat doen er niet veel… Een kast ook aan de binnenkant verven.”

‘….en ik weet ook waarom… ‘ zei ik terwijl ik zuchtend kwast en roller in het verfbakje liet zakken, de niet van mijn zijde wijkende keukenrol greep en het zweet van plekken wiste waar ik jullie de details maar van bespaar…

Pa schonk in de keuken fluitend koffie in en riep naar de kamer.. “Hey.. Waar is je wederhelft? Jullie hebben toch vakantie nu?”

‘Ja, klopt. Die is boven. Die maakt de badkamer schoon.’

Rolverdeling he… Rolverdeling…

 Inmiddels staat de kast, van binnen en van buiten,  schitterend hagelwit te wezen. En om de vragen maar vóór te zijn hihi… Dit is de eggshell Pure White van Painting the Past. Krijtverf met een percentage lak erin. Hoef je er geen beschermlaagje meer overheen te zetten. Tja, Ik ben nu eenmaal liever lui dan moe.

Maar dit moet ik toch even kwijt.  Iedereen die zegt  ‘ heb éven mijn kast een ander kleurtje gegeven’ Die liegt! Echt..die liegt! Ik ben snotdorie anderhalve week zoet geweest met dat kreng. Dat lag niet aan de verf maar aan mij en de kast maar ik had een dag of 3 in de planning. Dat viel dus een tikkie tegen ;)  En dan heeft manlief de planken nog voor me gedaan ook! En als iemand een ‘ broertje dood ‘ heeft aan verven is het wel mijn wederhelft.  Dusseh...éven een kast verven? Bestaat niet.

Iedereen die zegt ‘Blij mee’ Die geloof ik direct.  Want ik ben ook blij dat ie klaar is haha. Nu nog de side-table, hmmmmimage

Heb ook nog 3 dagen op een steiger gestaan. Recht onder de dakramen! De jaloezieën en die dakramen hadden, na de vorige keer  -schandalig genoeg- alweer  zo’n 3 jaar geleden, wel weer eens recht op een beurt. Destijds balanceerde ik nog gewoon dapper op een trap trouwens maar daar trap ik niet meer in. Het is namelijk echt heel hoog! Dat is dus tevens mijn uitstekende excuus voor het feit dat ik ze niet zo vaak zeem he..die ramen.imageEn heet onder dat dak…  bloedverziekend heet gewoon. Gevalletje foute timing dus. De volgende keer wacht ik trouwens weer zo lang. Want ik had wél eer van mijn werk hoor. Tjonge!  En ach,  zolang we niet meer gourmetten – de eettafel staat pal onder die dakramen met bijbehorende jalouzieen-  en ik elke vlieg die zijn behoefte daar wil doen vroegtijdig de vluchtroute richting vliegenhemel wijs blijft het redelijk lang schoon daarboven. Denk ook dat ik minstens 3 kilo afgevallen ben. Aan vocht, dat dan weer wel. Hierna werd het overigens prompt baggerweer. Hadden wij weer…

 

 

Lieve mensen,

Ik zeg als altijd

Cheers!

Op een tóch perfecte zomer en een fantastische vakantie..

Ik ga mijn vochtreserves aanvullen….

…..helaas niet hier ;)image

Liefs,

Carol

Ps… Niets, maar dan ook geen enkel woord, in deze tekst is lullig of neerbuigend bedoeld! Pps… Iemand belangstelling voor een gourmetstel? Ppps… side-table dan?   Pppps… Fouten ( en spelfouten) zijn allemaal van mij. Ik loop het altijd even na maar kan ze niet meer herstellen want kom het programma niet meer in  :)  …. Heb ik weer

OVER Carol Kok

Inmiddels kennen we haar allemaal…Carol is een begrip in de Huisjekijken Lifestyle Fangroep op Facebook maar ook op de Huisjekijken website. Toen ze er een tijdje geleden haar ongezouten mening gaf over de hypes en de grillen als muurvulleren, stoelen verven met Annie Sloan en kleien met dé klei van de Action, was iedereen het erover eens; Carol is een geboren blogger. Dat lieten we op de redactie van Huisjekijken niet aan onze neus voorbij gaan en op onze vraag of ze zich bij ons team wilde aansluiten was haar antwoord volmondig JAAAAHHH! Carol blogt over de verslaving met de naam ‘de Huisjekijken Lifestyle Fangroep’!

Bekijk alle artikelen van

GERELATEERDE ARTIKELEN

Geef een reactie